Muzyka latynoamerykańska

 

Energia rytmów latynoamerykańskich, namiętność melodii i barwna ekspresja południowego temperamentu wypełnią salę koncertową podczas wyjątkowego wieczoru karnawałowego. Program koncertu inspirowany kulturą Ameryki Łacińskiej to propozycja pełna życia, emocji i tanecznych odniesień - od żywiołowych samb i tanga po liryczne pieśni i klasyczne aranżacje o latynoskim rodowodzie.

W roli solistów wystąpią znakomici artyści: sopranistka Marta Wyłomańska, wyróżniająca się zarówno techniką wokalną, jak i scenicznością interpretacji, oraz Voytek Soko Sokolnicki, tenor o wyjątkowej wrażliwości muzycznej i silnej obecności estradowej. Wspólnie z towarzyszącą im Orkiestrą Polskiej Filharmonii „Sinfonia Baltica” im. Wojciecha Kilara wykonają program złożony z najsłynniejszych utworów inspirowanych latynoską tradycją muzyczną - zarówno klasycznych, jak i rozrywkowych.

Całość poprowadzi Ruben Silva, dyrygent o boliwijskich korzeniach, od lat związany z polską sceną muzyczną (także słupską). Jego znakomite wyczucie stylu i wyjątkowa umiejętność łączenia tradycji z nowoczesną interpretacją sprawiają, że koncerty, w których bierze udział, zawsze przyciągają uwagę i pozostają w pamięci słuchaczy.

To wieczór idealny na czas karnawału - pełen blasku, dźwięków i emocji, które przeniosą publiczność w rejony, gdzie muzyka jest nie tylko sztuką, lecz także sposobem życia.

 

Wystąpią:
Marta Wyłomańska – sopran
Voytek Soko Sokolnicki – tenor
Ruben Silva – dyrygent
Orkiestra Polskiej Filharmonii „Sinfonia Baltica” im. Wojciecha Kilara

 

Program:

Ruperto Chapí – Preludium do zarzueli La revoltosa

Fernando J. Obradors (transkrypcja) – pieśń ludowa El Vito

Pablo Sorozábal – La Tabernera del Puerto – romanza No puede ser

Ruperto Chapí – Las hijas del Zebedeo – Carceleras

Lidio Dalla – Caruso

Reveriano Soutullo i Juan Vert – La Leyenda del beso – preludium

J. Stokłosa – duet Fra di noi

Manuel Enríquez – Rapsodia latinoamericana

José María Cano – Hijo de la luna

Agustín Lara – Granada

Carlos Eleta Almarán – Historia de un amor

Armando Manzanero – Somos novios

Miguel Gallardo – duet Hoy tengo ganas de ti

Federico Chueca – El bateo

Bis: Consuelo Velázquez – Bésame Mucho

 

 

Marta Antonina Wyłomańska - sopran

Edukację muzyczną rozpoczęła w wieku 8 lat od nauki gry na wiolonczeli w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Karola Szymanowskiego w Toruniu, którą następnie kontynuowała w Państwowej Szkole Muzycznej im. Witolda Lutosławskiego w Nysie. W 1992 r podjęła naukę w Państwowej Szkole Muzycznej II st. im. J. Elsnera w Warszawie w klasie śpiewu prof. Wisławy Ćwiklińskiej, a w 1994 w po zdaniu egzaminów konkursowych, rozpoczęła studia w Warszawskiej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w klasie śpiewu prof. Zdzisławy Donat. Akademię muzyczną ukończyła w 2000 r., uzyskując tytuł magistra sztuki wokalnej, po obronie pracy dyplomowej pisanej pod kierownictwem prof. Jerzego Artysza.

Po ukończeniu studiów została zaangażowana jako śpiewak solista w Warszawskiej Operze Kameralnej (WOK)., gdzie przez 17 lat aktywnie uczestniczyła w realizowanych przez operę przedsięwzięciach artystycznych, z WOK odbyła liczne tournee po salach zagranicznych salach operowych.

We wrześniu 2017 roku podjęła pracę jako solista w nowo utworzonej Polskiej Operze Królewskiej, z którą aktualnie realizuje jej przedsięwzięcia artystyczne.

Jej ponad 25 letnie doświadczenie sceniczne obejmują m.in. wykonanie ponad 40 partii operowych, operetkowych i musicalowych w około 300 spektaklach ‘na deskach” Warszawskiej Opery Kameralnej, Opery „Nova” w Bydgoszczy, Opery Wrocławskiej, Opery Krakowskiej, Teatru Wielkiego w Łodzi, Teatru Muzycznego „Roma”, Mazowieckiego Teatru Muzycznego, Polskiej Opery Królewskiej, gdzie między innymi, kreowała pierwszoplanowe postacie Fiordiligi, w „Cosi fan tutte, Donna Anna w „Don Giovannim”, Hrabina Almaviva w „Weselu Figara” - w operach W. A. Mozarta, Tatiana w „Eugeniuszu Onieginie” P. Czajkowskiego”; Adina w „Napóju miłosnym”, G. Donizetiego, Hrabina Marica w operetce E. Kalmana, Jenufa; w operze L. Janacka; Nannetta w “Falstafie“ G.Verdiego; Pankasta w „Alexander i Apelles” Karola Kurpińskiego, Klara w „Matce czarnoskrzydłych snów” Hanny Kulenty, Paulina w „Polieuktucie” Zygmunta Krauze (za tą partię otrzymała nagrodę Związku Krytyków Francuskich jako najlepszą kreację sezonu 2011/2012).

Poza realizacją zadań wynikających z zatrudnienia pierwotnie w WOK, a obecnie POK uczestniczy, na zasadach współpracy z różnymi instytucjami kultury, a także na zaproszenie organizatorów w wielu przedsięwzięciach artystycznych w kraju i zagranicą.

 

Voytek Soko Sokolnicki - tenor

Voytek Soko Sokolnicki to niezależny artysta, śpiewak operowy i solista wielu teatrów oraz scen koncertowych w Polsce i na świecie. Występował m.in. we Włoszech, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Niemczech czy Tajlandii. Ukończył Akademię Muzyczną im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu oraz Akademię Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. W swojej twórczości łączy muzykę, obraz i ruch, tworząc wyjątkowe koncerty i performance, które są syntezą wielu form sztuki.

Artysta jest laureatem licznych nagród, m.in. Teatralnej Nagrody Muzycznej im. Jana Kiepury w kategorii Najlepszy debiut śpiewaka operowego (2010), XV Wielkiego Turnieju Tenorów w Szczecinie (2013) czy Platynowej Róży w warszawskiej „Bitwie tenorów na róże” (2016). Jako solista zespołu crossoverowego Tre Voci zdobył uznanie publiczności w kraju i za granicą – zespół został okrzyknięty przez Onet Plejada największym operowym odkryciem roku 2017.

W dorobku fonograficznym artysty znajdują się trzy albumy: Nebbie – nagrany z pianistą Michałem Francuzem, Sokolniccy Duett – we współpracy z sopranistką Agnieszką Sokolnicką oraz With Love 2 – z zespołem Tre Voci. Poza działalnością sceniczną, Sokolnicki angażuje się w liczne projekty charytatywne, traktując sztukę jako przestrzeń służby drugiemu człowiekowi.

Po latach intensywnej działalności koncertowej artysta powrócił także do sztuk plastycznych. Jego obrazy są zapisem osobistych przeżyć, spotkań i inspiracji czerpanych z otaczającego świata. Korzystając z różnorodnych technik, tworzy własną malarską rzeczywistość – pełną koloru, linii i emocji. To sztuka mocno osadzona w wyobraźni, a jednocześnie bliska odbiorcy.

Najlepszym przykładem tej drogi jest wystawa „44” – symboliczny zapis życia artysty, jego doświadczeń, etapów i przemian. Tytuł nawiązuje do wieku Voytka Soko Sokolnickiego, w którym otwiera on nowy rozdział swojej twórczości i debiutuje jako malarz. To pierwsza autorska ekspozycja artysty, łącząca jego muzyczne i plastyczne światy w jedną, spójną całość.

„44” to wystawa całościowa – przedstawia etapy malarskich poszukiwań artysty, wyrażone poprzez zmieniającą się kolorystykę, kształty i dynamikę obrazów. Każde dzieło staje się fragmentem osobistego dziennika – opowieścią o podróży, snach i emocjach. Odbiorca, wchodząc w ten świat, nie tylko podziwia formę, ale także staje się uczestnikiem intymnej, artystycznej rozmowy, w której najważniejsze jest spotkanie człowieka ze sztuką.
 

Ruben Silva - polski dyrygent boliwijskiego pochodzenia, jeden z najwybitniejszych muzyków swojego pokolenia.
Swą karierę rozpoczął w Boliwii, debiutując z Narodową Orkiestrą Symfoniczną. Był również założycielem Młodzieżowej Orkiestry Symfonicznej w roku 1975. Później, od 1978 roku, jako stypendysta polskiego rządu studiował w Akademii Muzycznej F. Chopina w Warszawie w klasie prof. Stanisława Wisłockiego. Uczestnik i laureat wielu konkursów dyrygenckich – Międzynarodowego   Konkursu dyrygenckiego Gino Marinuzzi w San Remo – Włochy, III Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego im. G. Fitelberga w Katowicach (laureat i zdobywca Nagrody dla najmłodszego finalisty, 1983), Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego Radia i Telewizji Węgierskiej w Budapeszcie. W 2012 roku odznaczony przez Prezydenta RP Złotym Krzyżem Zasługi za całokształt osiągnięć artystycznych. W roku 2024 odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" . W roku 2025 otrzymał od Prezydenta RP Andrzeja Dudy Złoty Medal Za Długoletnią Służbę.  Dyrygował orkiestrami na całym świecie,: w większości krajów europejskich, w Japonii, Libanie, Ameryce Południowej. Obecnie współpracuje  z większością  filharmonii w Polsce. 
Ruben Silva dokonał również wielu prawykonań światowych dzieł współczesnych kompozytorów polskich, m.in. oper „Polieukt” i „Baltazar” Zygmunta Krauzego. Dokonał również licznych nagrań archiwalnych polskiej muzyki IX wieku np. pierwsze nagranie Halki St. Moniuszki  (wersja Wileńska) oraz XX i XXI wieku (m. in. utworów Henryka Mikołaja Góreckiego, Piotra Mossa, Marcina Błażewicza, Augustyna Blocha). Był dyrektorem artystycznym Opery Wrocławskiej, Opery Krakowskiej, Filharmonii Koszalińskiej, kierownikiem muzycznym Teatru Wielkiego w Łodzi, dyrektorem naczelnym i artystycznym Polskiej Filharmonii „Sinfonia Baltica” w Słupsku. Od 1983 roku Ruben Silva związany był  z Warszawską Operą Kameralną a od 2013 roku, po śmierci legendarnego Dyrektora Stefana Sutkowskiego, również jako jako dyrektor artystyczny.  Prowadził w swojej karierze kilkadziesiąt premier operowych operetkowych i musicalowych w wielu polskich i europejskich teatrach. Jego interpretacje spotykają  się zawsze z wysokim uznaniem publiczności oraz  krytyki. Jest ceniony i lubiany za wyczucie stylu, temperament, muzykalność  i znakomity warsztat dyrygencki.
Jest nauczycielem mianowanym, w latach 1999 – 2005 pracował jako nauczyciel w Zespole państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie.
Prowadził także liczne letnie kursy oraz obozy muzyczne z udziałem młodzieży, min. Jeunesses Musicales  w Polsce.

Obecnie jest Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym w Filharmonii Kaliskiej.